طراحی مزارع عمودی شناور به کشورهای کوچک با جمعیت بالا در تامین مواد غذایی کمک می کند
دوشنبه 13 مرداد 1393
رسانه
کشور سنگاپور با فشردگی جمعیت بسیار بالا (تفریبا ۲۰ هزار نفر در هر مایل مربع)، مشکلات زیادی در زمینه تامین مواد غذایی اش دارد و اغلب این مواد از کشورهای دیگری به سنگاپور صادر می شوند.
مواد غذایی کمیاب تر حتی از کشورهای دوردستی مثل برزیل و آرژانتین هم برای مردم این کشور فرستاده می شوند. اما آیا مزارع عمودی می تواند این کشور را نجات داده و هزینه های واردات را کاهش دهند؟
طراحان شرکتی از بارسلونا به نام JAPA، طرح مزارعی را ارائه داده اند که در آن با الهام از استخرهای پرورش ماهی که در ۱۹۳۰ مورد استفاده بوده اند از گونه یی از معماری با عنوان “معماری کنش گرای شناور” یا به خلاصه F.R.A. بهره گرفته شده است. بر مبنای این طرح برج هایی شناور بر روی آب نقش مزارع امروزی را ایفا خواهند نمود.


شکل غیر عادی این مزارع سعی می کند که فضای بیشتری در اختیار مزرعه داران قرار دهد و استفاده از نور خورشید را هم به حداکثر برساند. ژاویر پونس از JAPA می گوید: “ما از خورشید به عنوان عامل اصلی طراحی استفاده کردیم. حالت حلقه ای امکان ساختار عمودی را فراهم می کند که باعث دریافت نور بیشتری می شود، بدون اینکه سایه ای روی قسمتی دیگر بیفتد.”
به وسیله این برج ها، یک شبکه از سنسورها گیاهان را بررسی می کنند و همزمان با شبکه های شهری ارتباط برقرار می کنند. طراحان این برج ها می گویند سیستم به کشاورزان همزمان اطلاع می دهد که مردم چه چیزی احتیاج دارند یا بیشتر می خرند تا بتوانند تولید را تنظیم کنند. پونس می گوید: “این سیستم طراحی شده تا ضایعات غذایی به صفر برسد.”
اگرچه نقشه های فعلی در مراحل اولیه قرار دارد، اما معماران این طرح امیدوارند که بتوانند با دولت سنگاپور وارد همکاری شوند و همزمان با کمپانی ها و ارگان های مربوط به تولید غذا ارتباط داشته باشند. طراحان در حال حاضر تلاش می کنند که مقدار دقیق انرژی مورد نیاز این سیستم ها و مقدار تولیدی آن ها را به دست آورند. پونس در این باره می گوید: “یک سری نمونه آزمایشی در یک مقیاس کوچک تر می تواند نقطه شروع خوبی باشد.”
پونس در مورد کشورهای دیگری که رشد جمعیت بسیار بالایی هم دارد می گوید: “به عنوان مثال، ما شهرهای در حال توسعه چین را زیر نظر داریم. ما معتقدیم این مدل نوآوری ها می تواند در مناطق شهری مورد استفاده قرار بگیرد تا مشکل غذا در آینده کمتر مورد توجه و بحث باشد. این سیستم می تواند مناطق اطراف شهر را به شبیه سازهای مزارع و محیط زیست تبدیل و قابلیت تولید مواد غذایی با کیفیت را فراهم کند تا مناطق گسترده ای را برای فعالیت های دیگر آزاد نگه دارد.”